Author :
Abstract
Bu çalışma, günümüz masal anlatıcılarının önemli isimlerinden olan Judith Malika Liberman’ın masal anlatıcılığını Türkçe eğitimi açısından incelemektedir. Masallar, kültürün aktarımında, dilsel farkındalığın geliştirilmesinde ve değer eğitiminin desteklenmesinde önemli bir yere sahiptir. Bu bağlamda çalışmada Liberman’ın masal anlatıcılığı, geleneksel masal anlatıcılığıyla karşılaştırmalı olarak incelenmiş; anlatıcının rolü, dinleyiciyle kurduğu etkileşim ve anlatının yapısal özellikleri irdelenmiştir. Doküman analizi ile yürütülen araştırmada, Liberman’ın Masal Terapi adlı eserinden seçilen örnekler kullanılmıştır. Sonuçlarda, Liberman’ın masal anlatıcılığında geleneksel anlatı unsurlarının bir kısmının korunduğu; diğer bir kısmındaysa geleneksel ve modern masal anlatıcılığını birleştirerek psikopedagojik anlayışı yeniden ön plana çıkardığı görülmektedir. Bu yönüyle Liberman’ın masal anlatıcılığı, öğrencilerin dilsel, duyuşsal ve yaratıcı becerilerini geliştirmeye katkı sağlayan; Türkçe eğitimi için çok boyutlu bir anlatı modeli sunmaktadır.
Keywords
Abstract
This study examines the storytelling practices of Judith Malika Liberman, one of the prominent contemporary fairy-tale narrators, in terms of Turkish language education. Fairy tales play an important role in cultural transmission, in developing linguistic awareness, and in supporting values education. In this context, the study analyzes Liberman’s storytelling by comparing it with traditional storytelling; the narrator’s role, the interaction established with the audience, and the structural features of the narrative are examined. The research was conducted through document analysis, using selected examples from Liberman’s work Masal Terapi. The findings indicate that, in Liberman’s storytelling, some elements of traditional narrative are preserved, while others are brought to the forefront again through a psychopedagogical approach that blends traditional and modern storytelling. In this respect, Liberman’s storytelling presents a multidimensional narrative model that contributes to the development of students’ linguistic, affective, and creative skills in Turkish language education.
